Skip links

Wie hebben een Schengenvisum nodig?

MondialCare.eu 

Het Verdrag van Schengen is een verdrag dat op 19 juni 1990 werd ondertekend in de Luxemburgse stad Schengen. Het heeft betrekking op het vrije verkeer van Europese burgers binnen de Europese Unie en het gebied van de Europese Vrijhandelsassociatie. Het verdrag trad pas in werking op 26 maart 1995, dus vijf jaar later. De burgers van de lidstaten kunnen dus in alle vrijheid de landsgrenzen binnen het gebied passeren. De Schengenzone bestaat uit 22 lidstaten van de Europese Unie en de 4 lidstaten van de Europese Vrijhandelsassociatie. Sommige landen die niet tot de Europese Unie behoren, zijn wel aangesloten bij de Schengenzone. Elke burger kan zich vrij binnen de Schengenzone verplaatsen of verhuizen naar een andere lidstaat.

Sommige landen van Europa zijn echter niet bij de Schengenzone aangesloten. Naast het Verenigd Koninkrijk hebben Roemenië, Bulgarije, Cyprus, Finland en Kroatië het verdrag nog niet ondertekend. Hoewel het Verenigd Koninkrijk bij zijn standpunt blijft, zijn de andere landen van plan zich alsnog bij de Schengenzone aan te sluiten. Daarentegen hebben Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein het verdrag ondertekend zonder lid te zijn van de Europese Unie. Deze landen vallen dus onder hetzelfde beleid ten aanzien van vrijheid van verkeer.

Iedereen die afkomstig is uit een lidstaat van de Schengenzone kan naar wens rondreizen zonder controles aan de grenzen. Als de Schengenzone echter wordt geconfronteerd met een bedreiging, mogen de bevoegde autoriteiten een politiecontrole uitvoeren. De controlepost kan in elk grensgebied worden geïnstalleerd. Zo’n controle is echter niet vergelijkbaar met de controleprocedures aan de grenzen.

Iedereen die zich in de Schengenzone wil begeven, moet een visum aanvragen als hij of zij geen inwoner van een lidstaat is. Dit visum wordt het ‘Schengenvisum’ genoemd.

Dit zijn de landen waarvoor het Schengenvisum verplicht is:

AFGHANISTAN GAMBIE NIGERIA
AFRIQUE DU SUD GHANA OMAN
ALGÉRIE GUINÉE OUGANDA
ANGOLA GUINÉE ÉQUATORIALE OUZBÉKISTAN
ARABIE SAOUDITE GUINÉE-BISSAU PAKISTAN
ARMÉNIE GUYANA PAPOUASIE-NOUVELLE-GUINÉE
AUTORITÉ PALESTINIENNE HAÏTI PHILIPPINES
AZERBAÏDJAN INDE QATAR
BAHREÏN INDONÉSIE RÉPUBLIQUE D’AFRIQUE CENTRALE
BANGLADESH IRAK RÉPUBLIQUE DÉMOCRATIQUE DU CONGO
BELIZE IRAN RÉPUBLIQUE DOMINICAINE
BÉNIN JAMAÏQUE RUSSIE
BHOUTAN JORDANIE RWANDA
BIÉLORUSSIE KAZAKHSTAN SAO TOMÉ-ET-PRINCIPE
BIRMANIE/MYANMAR KENYA SÉNÉGAL
BOLIVIE KIRGHIZSTAN SIERRA LEONE
BOTSWANA KOSOVO SOMALIE
BURKINA FASO KOWEÏT SOUDAN
BURUNDI LAOS SOUDAN DU SUD
CAMBODGE LESOTHO SRI LANKA
CAMEROUN LIBAN SURINAME
CAP VERT LIBERIA SWAZILAND
CHINE LIBYE SYRIE
COMORES MADAGASCAR TADJIKISTAN
CONGO MALAWI TANZANIE
CORÉE DU NORD MALDIVES TCHAD
COTE D’IVOIRE MALI THAÏLANDE
CUBA MAROC TOGO
DJIBOUTI MAURITANIE TUNISIE
ÉGYPTE MONGOLIE TURKMÉNISTAN
ÉQUATEUR MOZAMBIQUE TURQUIE
ÉRYTHRÉE NAMIBIE VIETNAM
ÉTHIOPIE NAURU YÉMEN
FIDJI NÉPAL ZAMBIE
GABON NIGER ZIMBABWE
Gratis offerte

Welke landen vallen niet onder het Schengenvisum?

Elke regel kent uitzonderingen, en ook het Verdrag van Schengen kent er een. Deze uitzondering heeft betrekking op enkele niet-ondertekenende landen. De burgers van deze landen hebben geen visum nodig om in de Schengenzone te kunnen verblijven.

Deze afwijking op de regel geldt voor de volgende landen:

Albanie Andorre Argentine
Australie Bermudes Brésil
Brunei Bulgarie Canada
Chili Colombie Costa Rica
El Salvador Chypre Grèce
Guatemala Honduras Islande
Irlande Israël Japon
Macao Macédoine Malaisie
Mexique Moldavie* Monaco
Monténégro Nouvelle-Zélande Nicaragua
Panama Paraguay Roumanie
Saint-Marin Serbie Singapour
Corée du Sud Suisse Royaume-Uni
Irlande du Nord États-Unis Royaume-Uni
Samoa Américaines Guam Porto Rico
Uruguay Vatican Venezuela

*(de visumvrijstelling geldt alleen voor personen met een biometrisch paspoort)

Wel is een wettelijke vergunning nodig als de persoon wil verblijven in een lidstaat van de Schengenzone. Dit wordt voorgeschreven door het verdrag, voor burgers van lidstaten en niet-lidstaten, ongeacht of ze wel of geen Schengenvisum nodig hebben.

Een Schengenvisum is niet langer dan 3 maanden of 90 dagen per 6 jaar geldig zonder redenen om te reizen. Het Schengenvisum geeft geen toestemming om te werken of te studeren in een andere lidstaat. Naast het Schengenvisum is een luchthaventransitvisum nodig voor passagiers die een tussenstop maken in de Schengenzone.

Dit geldt voor passagiers uit de volgende landen:

Afghanistan Bangladesh Congo (Rd)
Érythrée Éthiopie Ghana
Iran Irak Nigeria
Pakistan Somalie Sri Lanka
MondialCare.eu 

Hoe zit het met het transitvisum voor luchthavens?

Net als bij het Schengenvisum zijn ook voor het luchthaventransitvisum uitzonderingen van toepassing. Voor de volgende personen is het luchthaventransitvisum niet verplicht:

  • Houders van een verblijfsvergunning van een lidstaat van de Schengenzone of een Schengenvisum dat geldig is voor een kort of lang verblijf.
  • Houders van een verblijfsvergunning van landen als Andorra, Canada, Japan, San Marino of de Verenigde Staten. Deze landen bieden hun inwoers de mogelijkheid om overal te verblijven.
  • Houders van een geldig Schengenvisum of een geldig visum voor een van de landen van de Europese Vrijhandelsassociatie of Canada, Japan of de Verenigde Staten, zelfs als het een terugkeer uit deze landen betreft na het visum te hebben gebruikt.
  • Familieleden van een burger van de Europese Unie. Deze uitzondering geldt alleen voor de naaste familie.
  • Houders van een diplomatiek paspoort.

Als iemand een familielid heeft die burger is van de EU/EER betekent dit niet dat deze persoon definitief vrije toegang heeft tot de Schengenzone, zonder een visum nodig te hebben. Wel worden de procedures voor het aanvragen van het Schengenvisum versoepeld, zodat de betrefende persoon snel een visum heeft. Dit aanbod geldt alleen voor aanvragers die aan de volgende criteria voldoen:

  • Familielid in de eerste graad van de burger van de EU/EER: echtgenoot of kind onder de 21 jaar.
  • Sluit zich aan bij de burger van de EU/EER op de reisbestemming of in het land van verblijf in de Schengenzone, en heeft daarvoor een bewijs bij zich.

Sommige mensen hebben meerdere nationaliteiten. Het gebruikte paspoort voor de betreffende reis zal dienen om de nationaliteit van de persoon te bepalen. Daaruit volgt of de persoon wel of geen Schengenvisum nodig heeft. Het gebruik van een paspoort waarvoor een Schengenvisum nodig is verplicht elke passagier om er een aan te vragen, zelfs als hij of zij een paspoort heeft dat hem/haar in staat stelt vrij te reizen, zonder visum.

Kleine opmerking over het D-visum: hiermee kan de Schengenzone worden betreden. Dit visum kan ook worden gebruikt om er een bepaalde periode te verblijven. Het D-visum wordt alleen toegekend als de aanvrager een legitieme reden heeft.

Een verblijfsvergunning voor een land opent de mogelijkheid om alle landen van de Schengenzone te bezoeken, maar zonder de maximale verblijfsperiode van 90 dagen voor elke 6 maanden te overschrijden.

MondialCare.eu 
Gratis offerte

Reisverzekering is verplicht voor het verkrijgen van een Schengenvisum

Om geldig te zijn, moet uw Schengen-reisverzekering geldig zijn voor de duur van uw verblijf. De dekking moet minimaal € 30.000 bedragen om de kosten te dekken in geval van medische noodgevallen of ziekenhuisbehandeling.

Bij Mondialcare is uw Schengenreisverzekering verkrijgbaar met twee dekkingsniveaus voor medische kosten:

  •   €35.000 (ideaal voor korte verblijven)
  •   € 100.000 (aanbevolen voor verblijven langer dan 6 maanden)
MondialCare.eu 

Dekt de Mondialcare Schengen Reisverzekering ook medische kosten en ziekenhuisopname veroorzaakt door COVID-19?

Vanwege de gezondheidssituatie veroorzaakt door de COVID-19 pandemie, biedt MondialCare volledige dekking voor ziekenhuisopname en medische kosten in verband met COVID-19.

Bovendien is het nu in sommige landen verplicht om een reisverzekeringsbewijs te overleggen waarop deze dekking vermeld staat, die Mondialcare in al haar reisverzekeringsproducten integreert.

Gratis offerte